Giresun'un köklü yerleşim yerlerinden biri olan Camili köyünde eğitim faaliyetlerinin kurumsal ve resmi geçmişi, Cumhuriyet’in ilk on yılı içerisine, yani 10. yıl dönümü olan 1933 yılına kadar uzanmaktadır. Köyün o dönemki tarihi adı olan Alınyoma ismiyle tutulmaya başlanan 1933 tarihli "Alınyoma - Talebe Künye Defteri", bölgede düzenli ilkokul eğitiminin ve kayıt sisteminin bu tarihte resmen başladığını gösteren en somut arşiv belgesidir. Genç Cumhuriyet'in modern, dinamik ve model okul hamleleri doğrultusunda köydeki eğitim yapısı hızla geliştirilmiş ve 1934-1935 eğitim-öğretim yılında köyde "Işık Örnek Mektebi" adıyla dönemin çağdaş eğitim standartlarını yansıtan örnek bir okul yapısı hayata geçirilerek buna ait özel bir künye defteri tutulmuştur. Bu yenilikçi dönemin ardından köydeki kurumsal eğitim faaliyetleri istikrarını korumuş ve 1939-1940 eğitim-öğretim yılından itibaren "Alınyoma Mektebi" adı altında, düzenli olarak tutulan yeni künye defterleri ve arşiv kayıtlarıyla varlığını sürdürmüştür. Uzun yıllar boyunca tarihi Alınyoma ismiyle bölge halkına hizmet veren okul, 1960'lı yıllarda ülke genelinde yürütülen köy adı değişiklikleri kapsamında köyün isminin "Camili" yapılmasıyla birlikte eğitim yolculuğuna Camili İlkokulu olarak devam etmiştir. Ülke genelinde sekiz yıllık kesintisiz zorunlu eğitime geçiş süreciyle uyumlu olarak kurum, 1992 yılında resmi ad değişikliğiyle "Camili İlköğretim Okulu" unvanını alarak bölgedeki eğitim meşalesini daha da büyütmüştür. Karadeniz genelinde yaşanan yoğun köyden kente göç dalgası ve kırsal nüfusun azalması sebebiyle öğrenci sayısı zamanla düşen tarihi kurum, taşımalı eğitim sistemine geçilmesiyle birlikte 2009 yılında resmi olarak kapılarını kapatmıştır.