Gölova Taş Mektep, 20. yüzyılın başlarında, Osmanlı Devleti’nin son dönemi ile Cumhuriyet’in ilk yılları arasındaki geçiş sürecinde inşa edildiği değerlendirilen tarihî bir eğitim yapısıdır. Yapının kesin inşa tarihiyle ilgili yazılı bir kitabe bulunmamakla birlikte, mimari özellikleri ve kullanım biçimi bu dönemin eğitim anlayışını yansıtmaktadır. Taş yapı tekniğiyle inşa edilen mektep, geçmişte ilkokul düzeyinde eğitim verilen bir okul olarak kullanılmış; uzun yıllar boyunca bölge halkının eğitim ihtiyacını karşılamıştır.
Bu yapı, geçmişten günümüze eğitim ortamlarının fiziksel koşullarını, okul kültürünü ve öğretim anlayışını somut biçimde ortaya koymaktadır. Sınıf içinde soyut kalan “geçmişte eğitim” kavramı, Taş Mektep üzerinden mekân, mimari ve işlev bağlamında anlam kazanmaktadır. Okul dışı öğrenme ortamı olarak Gölova Taş Mektep; öğrencilerin gözlem yapma, geçmişle bugünü karşılaştırma ve tarihsel sürekliliği fark etme becerilerini destekleyen nitelikli bir öğrenme alanıdır. Aynı zamanda eğitime verilen değerin kuşaklar boyunca nasıl sürdürüldüğünü göstermesi bakımından kültürel miras bilinci, aidiyet duygusu ve sorumluluk anlayışının gelişimine katkı sağlamaktadır.